از بهترين راههاي آشنايي با خدا و شناخت صفات پروردگار، انديشيدن در شگفتي هاي آفرينش و مخلوقات خداي يکتاست. قرآن کريم، در کنار دعوت هاي کلّي به تفکّر، از برخي مخلـوقات خدا هم ياد مي کند و ما را به تفکّر درباره ي آن ها فرا مي خواند. در آيات 17 تا 20 سوره ي غاشيه مي خوانيم: «آيا به شتر نمي نگرند که چگونه آفريده شده است؟! و به آسمان نگاه نمي کنند که چگونه برافراشته شده است؟! و به کوه ها که چگونه بر پاي داشته شده اند؟! و به زمين که چگونه گسترده و هموار گرديده است؟!» البته آيه هاي مربوط به جهان آفرينش بسيار است که در اين جا مجال ذکر همه ي آن ها وجود ندارد. نتيجه ي تفکّر در شگفتي.هاي آفرينش ، تقويت ايمان به خداي بزرگ و اعتقاد به خالق بي همتاي جهان و شناخت وسعت دانش و رحمت بي انتهاي اوست. از آن جا که هر پديده اي در جهان، مخلوق پروردگار شمرده مي شود، هنر خدا را در همه جاي جهان مي توان به تماشا نشست و از آن جا که در سراسر هستي، لطف و کرم خدا ظهور يافته، در پهنه ي گيتي، رحمت حق را مي توان نظاره کرد. نتيجه ي ديگري که تفکّر در آفريده هاي خدا به دنبال مي آورد، اعتماد بيشتر به قوانين الهي است. اعتماد ما به قانون، حاصل اعتماد به دانش و حکمت قانون گذاراست. با مطالعه ي جهان هستي، شناخت آدمي از علم و حکمت خدا بيشتر مي شود و در پي آن، پيروي از دستورات خدايي که از چنان علم و حکمتي برخوردار است آسان تر مي گردد. موضوع مورد بحث آثار تربيتي ديگري نيز دارد که به عنوان مثال مي توان از افزايش علم و آگاهي فرد، پرورش روحيه پژوهش و ارضاي حُس کنجکاوي ياد کرد. کتاب «خدا بسيار داناست» با نثري روان و تصاويري متنوع، اين درس مهم قرآن را به کودکان مي آموزد که البته همراهي بزرگ ترها با آنان، باعث بهره مندي بيشتر آن ها از اين آموزه ي الهي مي گردد.